--> - شهادت حضرت سيد الشهدا عليه السلام : در كتاب اسرار الشهادة مسطور است : چون جناب سيد الشهدا حالت وحدت خود وقتل جمله ياوران را نگران گشت ، با أطفال صغار 1 خود وداع وبه ميدان خروج ، ومتحير بر نيزهء خود تكيه فرمود . گاهى به شهدا نظاره وگاهى بر وحدت وانفراد خود نگران بود . گاهى بر زن‌ها وغربت وبىكسى وتشنگى ومصايبى كه بر ايشان وارد گشته وخواهد گشت ؛ وگاهى به شماتت دشمنان وتصميم ايشان به قتل خود مىنگريست . پس به آوازى بلند وحزين ندا كرد : « أما من ناصر ينصرنا أما من مغيث يغيثنا ؟ هل من موحد يخاف اللَّه فينا ؟ أما من ذاب يذب عن حرم رسول اللَّه » 2 . از اين ندا عرش بلرزيد وآسمان‌ها بگريست وملائكة ناله برآوردند وزمين مضطرب شد وبه جمله گفتند : « پروردگارا ! اين حبيب تو وروشنى چشم حبيب توست ، ما را به نصرت أو أجازت فرماى . » مع الحديث ، بعد از ذكر پاره‌اى مطالب كه در اين مقام نه درخور أشارت وحكايت است ، مرقوم است - چنان كه در روايت رسيده است - اين هنگام كه امام زين‌العابدين نداى آن حضرت وبىكسى آن مظلوم را نگران شد ، نيزهء خويش برگرفت وافتان وخيزان از شدت مرض بيرون آمد . امام حسين اورا بديد وچون شاهين بلندپرواز بتاخت واورا برگرفت وبه خيمه درآورد وفرمود : « اى فرزند ! چه اراده دارى ؟ » عرض كرد : « اى پدر ! نداى تو رگ قلب مرا پاره كرد وحالت مرا دگرگون ساخت . مىخواهم جان خود را فداى تو سازم . » فرمود : « اى فرزند ! تو مريضى وبر تو جهاد نيست . تو حجت وامامي بر شيعيان من . تويى پدر أئمة 3 وكافل 4 أيتام ومتكفل 5 أرامل 6 وتو حريم مرا به مدينه بازمىبرى ؛ وحاشا للَّه 7 كه زمين را بدون حجت از نسل من باقي بدارد . اى فرزند ! من گويا نگران تو هستم كه تورا أسير وذليل با دو دست مغلول وهر دوپاى موثوق 8 نمايند . » علي بن الحسين عرض كرد : « آيا تو كشته شوى ومن به تو نگران باشم ؟ كاش مرگ بر من مىتاخت وزندگى مرا ناچيز مىساخت وروح من فداى روح تو ونفس من فداى نفس تو مىگشت . » فرمود : « يا علي ! تو خليفهء من باشى ، بعد از من ؛ ووالى بر شيعيان من وقائم به أوامر دين وهادي به صراط مستقيم وحافظ علوم پدرم وجدم هستى . » آن‌گاه با وى معانقه 9 فرمود وسخت بگريست . علي بن حسين مسعودى در كتاب « اثبات الوصية » مىنويسد : امام حسين در آن هنگام كه در كربلا عازم قتال گشت ، علىبن الحسين را كه عليل بود ، حاضر ساخت . پس به اسم أعظم ومواريث 10 أنبيا به آن حضرت وصيت نهاد واورا آگاهى داد كه علوم وصحف ومصاحف وسلاح را به ام‌سلمه 11 سپرده است ، وبه ام‌سلمه فرمان كرده است كه اين جمله را به علىبن الحسين بازگذارد ؛ واز اين پيش به اين خبر وديگر اخبار كه در اين باب رسيده است ؛ در حجت امامت وولايت علىبن الحسين عليه السلام أشارت رفت . -